The High Way
Maria leest als elke vooravond de kaart van het gebied. Op de tweede dag gaat de rode streepjeslijn door het gele veld, het groene bos en een langgerekt lichtblauw ovaal. Niet veel stijgen morgen, dat komt later in de week wel, wanneer er ook minder zwarte vierkantjes langs de wandelroute staan. De map kan in Jozefs rugzak.
Zij heeft de door hen af te leggen weg in haar hoofd.
Het wandelen over de afwisselende weggetjes ging prima, de voeten hebben geen blaren opgelopen. De B&B met gastvrije landlady was snel gevonden. Vanavond hebben collega’s hen rijkelijk van pubfood voorzien: zalm en haggis, met cider van de tap en een pint plaatselijk gebrouwen bier. Nu nog een snelle douche en ze kunnen vol vertrouwen gaan slapen; want ook de rustplaats voor morgen is immers geregeld?
Morgen hoeven zij enkel te lopen. De te zware bagage geven ze af, daar wordt voor gezorgd. Wat zij onderweg zullen zien zal een verrassing zijn, wie zij onderweg zullen gaan ontmoeten ook. Alles wijst erop dat het zal mooi worden. En zo zeven dagen.
Het wérd mooi.
Zij zagen de uitbundig blauwe ereprijs langs het pad en ruige bergen zich in meren spiegelen. Zij lachten met Canadese vriendinnen en deden op afgelegen paden haasje over met droogkomische Engelse heren.
De zon kleurde hun gezichten roodbruin, zij bedwongen de aangegeven heuvels en kwamen uiteindelijk uit bij het beloofde monument waarop met witte letters stond dat zij de tocht goed volbracht hadden.
“Soms”, zou Maria later verzuchten, “zou je wensen - ook al hebben we hier een prachtige woning met een eigen tuin, waar fijne gasten langskomen - dat het hele leven één vakantie was.”

Tja.... de vakantienostalgie.....
Maar.... ik ben wel blij dat je weer terug bent, Maria :-)!
Geplaatst door: memo | 13 juli 2008 om 21:35
het leven is 1 grote vakantie, maria!
alleen .. de meesten blijven met hun koffers zeulen. ;-))
dit heb je weer heerlijk, op z'n mariaans, verteld!
wat moet het heerlijk geweest zijn; wandelen (zonder bagage) over schotse paadjes!
wanneer gaan we weer? :-)))
Geplaatst door: curieuzeneuzemosterdpot | 14 juli 2008 om 0:09
zo stel ik me het leven ook voor
Geplaatst door: jan | 15 juli 2008 om 9:03
Schotland door jouw ogen is misschien nog wel mooier dan de herinnering die mijn ogen lang geleden hebben gezien.
Geplaatst door: Polle | 16 juli 2008 om 14:00
dag maria,
ik kom een stukje met je wandelen over de mooie paadjes en genieten van de uitzichtjes,
heerlijk zeg,ik ben er zo aan toe,
vertel je me verhalen onderweg, zodat ik niks hoef te zeggen ... alleen maar luisteren..
liefs
klaproos
Geplaatst door: klaproos | 19 juli 2008 om 9:10
Haggis, dat moet dan haast wel Schotland zijn. Lijkt me erg mooi!
Geplaatst door: Alice | 24 juli 2008 om 17:11
*waterhoofd door kier van deur steek* :-))
*aan toog zitten ga*
*geduldig wacht tot maria weer vertelt uit haar sprookjesboek*
tot zolang; tournée generale!
*proost* maria en jozef,
Geplaatst door: curieuzeneuzemosterdpot | 24 juli 2008 om 19:08
dag maria,
een beetje dronken van geluk,
zit ik hier naast neus aan de toog,
ik weet het.. ik zou je mailen, maar daarvoor heb ik een glaasje téveel wijn gedronken...
de tranen staan me nader dan het lachen,
en toch hé, toch weet ik dat ze van me houdt, en dat ze het eigenlijk allemaal niet zo wil....
maar ondertussen ben ik wel aan het verhuizen....
schenk me der nog maar een in, kan mij het schelen..
ga ik morgen wel wat later klussen
http://nl.youtube.com/watch?v=bUiGJ2VQsTA
don't play b17..... * snik*
xxx
Geplaatst door: klaproos | 24 juli 2008 om 22:45